هممیهن در گزارشی نوشت: احمدینژاد سخنرانی خود را آنقدر ادامه داد تا وقت به پایان رسید. در انتها هم گفت: «سخنان خود را به پایان میرسانم تا به سخنان رهبری معظم انقلاب گوش فرا دهیم»، در حالی که سید حسن میزبان بود و او باید دعوت میکرد.
محمدعلی انصاری، دبیر ستاد بزرگداشت، سه روز بعد فاش کرد که مصطفی محمدنجار، وزیر کشور دولت دوم احمدینژاد، یادداشتی به دست او رساند که در آن نوشته بود: «جناب آقای رئیسجمهور! سخنرانی خود را تا ساعت ۱۲:۳۰ ادامه دهید.» وقتی انصاری کنار تریبون رفت و گفت وقت شما تمام است، احمدینژاد پاسخ داد: «شما چه کاره اید؟!»
انصاری به اتاق مجاور رفت و با صدایی که رهبری بشنود، گفت: «ظاهراً بنا بر این است که نگذارند آقا سید حسن سخنرانی کنند.» آیتالله خامنهای بلافاصله فرمودند: «یعنی چه؟ حتماً باید سخنرانی کنند.»
از سال ۱۳۹۰ به بعد، رفتار احمدینژاد با سید حسن تغییر کرد. بعدها وقتی شبی به حرم امام رفت، با استقبال گرم سید حسن مواجه شد. در مراسم تنفیذ حسن روحانی در دوره دوم، سید حسن او را صدا کرد و کنار خود نشاند تا غائله را زیر نگاه دیگران و دوربینها تمام کند.
