به گزارش خبرفوری به نقل از 1945، نخستین گزینه، عقبنشینی و پذیرش واقعیت جدید است؛ به این معنا که واشنگتن عملا کنترل ایران بر تنگه هرمز را بپذیرد. این سناریو به تهران اجازه میدهد نقش مسلط خود را بر یکی از حیاتیترین گذرگاههای انرژی جهان تثبیت کند.
به ادعای این رسانه نظامی چنین تصمیمی میتواند بهطور جدی اعتبار آمریکا را در سطح جهانی تضعیف کند و به متحدان این کشور پیام دهد که واشنگتن دیگر توان یا اراده مقابله با چالشهای ژئوپلیتیک را ندارد. در عین حال، این گزینه به افزایش نفوذ ایران در منطقه نیز منجر خواهد شد.
بیشتر بخوانید:
کماندوهای نامرئی ایران | نیروهای مبارز پشت سکوت | نگاه رسانه غربی به معماری نظامی ایران
گزینه دوم، حمله نظامی محدود (بهویژه بمباران اهداف ) است. این مسیر میتواند با هدف باز کردن تنگه هرمز و وادار کردن ایران به عقبنشینی دنبال شود، روشی که جنگ 40 روزه نشان داد چندان عملی نیست. اما خطر اصلی این سناریو، تشدید سریع درگیری است. ایران میتواند با حملات تلافیجویانه به پایگاههای آمریکا یا متحدانش پاسخ دهد و درگیری را به یک جنگ گستردهتر منطقهای تبدیل کند. همچنین، تجربه نشان داده که حملات هوایی بهتنهایی لزوما به تغییر مناسبات منجر نمیشود.
سومین و پرهزینهترین گزینه، تهاجم زمینی یا جنگ تمامعیار است. به ادعای این رسانه نظامی اما در این سناریو هزینههای انسانی، مالی و سیاسی آن بسیار سنگین خواهد بود. جنگی از این نوع احتمالا سالها طول میکشد و آمریکا را درگیر یک باتلاق نظامی دیگر در خاورمیانه میکند، موضوعی که افکار عمومی آمریکا نیز نسبت به آن حساس است.
تحلیل نهایی این گزارش این است که هر سه گزینه چه عقبنشینی، چه حمله محدود و چه جنگ گسترده دارای پیامدهای منفی جدی هستند. به همین دلیل، ادامه مسیر دیپلماسی، هرچند دشوار و زمانبر، همچنان بهترین گزینه برای جلوگیری از یک بحران بزرگتر تلقی میشود.
